Dolegliwości związane z niedoborem żółci

Dolegliwości związane z niedoborem żółci mogą być bardzo uciążliwe.

Jeśli:

– masz cienie pod oczami,

– czujesz suchość w gardle,

– miewasz nieprzyjemny zapach z ust,

– masz wzdęcia i gazy po posiłkach,

– cierpisz na bezsenność,

– jesteś ciągle zmęczona,

– masz częste bóle głowy

to może oznaczać, że Twój organizm ma problemy z niedoborem żółci, która wytwarzana jest w wątrobie z odpadów wychwytywanych z krwi.

To właśnie zdrowa wątroba pochłania odpady, neutralizuje i rozkłada je za pomocą enzymów. W następnym kroku wątroba usuwa odpady, wysyłając je do przewodu pokarmowego w formie płynu zwanego żółcią. Dzięki optymalnym parametrom i odpowiedniej ilości żółci prawidłowo przebiegają procesy trawienne w przewodzie pokarmowym. To żółć rozkłada tłuszcze na maleńkie cząsteczki, co pozwala na wchłanianie ich przez jelita. Pokarm lekko może przemieszczać się w jelitach, a wszystkie pożyteczne składniki odżywcze są wchłaniane do krwi.

Trzeba dodać, że wątroba do produkcji żółci używa również cholesterol. W wyniku prawidłowej produkcji żółci dochodzi do obniżenia poziomu cholesterolu.

A co się dzieje gdy wątroba wytwarza zbyt mało żółci ?

W wyniku niedoboru żółci, oprócz wymienionych już dolegliwości, może dochodzić do poważnych chorób i schorzeń organizmu. Chodzi tu głównie o choroby serca, choroby autoimmunologiczne, astmę, alergię, depresję, otyłość, kamicę żółciową a nawet nowotwory.

Jak pobudzić wątrobę do prawidłowego wydzielania żółci ?

Dobrym pomysłem znacznie poprawiającym pracę wątroby w zakresie produkcji żółci będzie skorzystanie z darów natury takich jak: karczoch, imbir, cykoria, mniszek lekarski, ostropest plamisty.

Karczochy charakteryzują się potwierdzoną zdolnością do zwiększania produkcji żółci.

Wiele badań naukowych wykazało, że karczoch zmniejsza dolegliwości trawienne, nie pociągając za sobą żadnych efektów ubocznych.

Najlepiej sięgnąć po standaryzowane wysokiej jakości ekstrakty z karczocha, które szybko przyniosą ulgę przy problemach z trawieniem związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem wątroby i woreczka żółciowego.

Jednym z najlepszych wyciągów karczocha jest ten firmy Swanson – kliknij i zobacz opis

Ekstrakt z karczocha na poprawę wydzielania żółci

Skutecznie rozwiążemy problemy związane z niedoborem żółci poprzez zastosowanie naturalnego preparatu Moja Wątroba – klknij  i sprawdż

Moja wątroba

Żródło: Poczta Zdrowia

Zastosowanie znanych ziół w leczeniu łuszczycy

W Polsce na łuszczycę choruje nawet 1 milion ludzi. Łuszczyca jest tą chorobą skóry, której leczenie jest długotrwałe i naraża pacjenta nie tylko na widoczne zmiany skórne, ale również na łuszczycowe zapalenie stawów, trwałe kalectwo czy głęboką depresję. Główne objawy łuszczycy to czerwone wykwity pokryte suchymi srebrzystymi łuskami, mogące niekiedy tworzyć duże plamy a nawet całe połacie skóry. Uważa się, że  łuszczyca należy do chorób autoimmunologicznych, co oznacza, że z niewiadomego powodu organizm zaczyna atakować własne tkanki i niszczy je.

luszczyca

Łuszczyca jest chorobą trudno wyleczalną, ale można łagodzić przykre objawy łuszczycy, m.in. pojawiające się na skórze suche łuski i towarzyszący im stan zapalny skóry. Stosuje się w tym wypadku różnego rodzaju ziołowe maści.

Warto też pomyśleć o wewnętrznym aplikowaniu ziół, które znamy z zupełnie i innych zastosowań. Pierwsze z nich to Palma sabal, która głównie jest wykorzystywana w leczeniu chorób prostaty. Okazuje się, że można palmę sabałową spożytkować również w zwalczaniu łuszczycy.

palma-sabalowa

Drugim ziołem, które z powodzeniem można zastosować w leczeniu łuszczycy jest Ostropest plamisty. Powszechnie znane jest wykorzystanie Ostropestu w leczeniu chorób wątroby. Zawarta w Ostropeście plamistym sylimaryna ma działanie przeciwzapalnie, wspomaga regenerację chorej skóry czyli wymianę uszkodzonych komórek na nowe, a także usuwanie tych toksyn, które zapoczątkowują reakcje zapalne skóry w łuszczycy. To wszystko dzieje się dzięki poprawie pracy wątroby. Dobrej jakości Ostropest plamisty zamówisz tutaj – kliknij

Ostropest plamisty

Główne rodzaje (typy) cukrzycy

Wyróżniamy 3 główne typy, rodzaje cukrzycy: cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, cukrzyca występująca u kobiet ciężarnych oraz stan przedcukrzycowy.

Szacuje się, że ok. 90% wszystkich przypadków cukrzycy to cukrzyca typu 2.

Stan przedcukrzycowy występuje wówczas, gdy poziomy cukru we krwi są wyższe niż prawidłowe, ale nie takie, które pozwalają od razu rozpoznać cukrzycę.

O stanie przedcukrzycowym mówimy, gdy poziomy cukru we krwi przyjmują następujące wartości:

– glikemia na czczo wynosi 100-125 mg/dl

– glikemia w 2 godziny po posiłku wynosi 140-199 mg/dl

Jeśli mamy już potwierdzony stan przedcukrzycowy, powinniśmy za wszelką cenę starać się nie dopuścić do rozwoju cukrzycy typu 2.

Cukrzyca typu 2 stanowi ok. 90% wszystkich przypadków cukrzycy.

Generalnie cukrzyca typu 2 jest problemem z którym można żyć, ale na pewno nie można jej ignorować.

Głównymi objawami cukrzycy typu 2 są:

zmęczenie 

drażliwość 

pragnienie 

ciągły głód (nawet tuż po posiłku) 

nudności, wymioty 

znaczący przyrost lub znacząca utrata wagi 

infekcje 

problemy z gojeniem się ran 

drętwienie dłoni i stóp 

zaburzenia widzenia. 

Cukrzyca typu 2 dotyczy zazwyczaj osób otyłych i rozwija się wraz z wiekiem. Coraz częściej jednak ten rodzaj cukrzycy występuje u młodych osób, a nawet u dzieci.

Prowadząc zdrowy tryb życia (stosując zdrową dietę i będąc aktywnym fizycznie) mamy dużą szansę, aby w ogóle nie zachorować na cukrzycę typu 2, a jeśli nawet zachorujemy często możemy liczyć na całkowite jej wyleczenie. W cukrzycy typu 2 trzustka nie produkuje odpowiednich ilości insuliny lub organizm nie potrafi jej prawidłowo zużyć.

Więcej o cukrzycy typu 2 przeczytać można w poradniku ” Cukrzyca typu II ” – klinij

  cukrzyca typu 2

Cukrzyca typu 1 to schorzenie z grupy chorób autoimmunologicznych, w której układ odpornościowy atakuje własną trzustkę. W efekcie trzustka produkuje bardzo małą ilość insuliny, lub nie wytwarza jej wcale.

W tym przypadku jedynym wyjściem dla chorych jest wstrzykiwanie sobie insuliny. Aby nie dopuścić do dużych wahań stężenia cukru we krwi, oprócz leczenia insuliną, potrzebna jest również odpowiednia aktywność fizyczna i zdrowa dieta.

Cukrzyca typu 2 najczęściej zaczyna się przed 20. rokiem życia i w zasadzie trwa do końca życia.

Jednak przy umiejętnym postępowaniu można z nią żyć, nie rezygnując z nauki, pracy czy życia towarzyskiego.

Jak postępować, jak radzić sobie z cukrzycą ?

O tym dowiesz się ze strony: http://modanazdrowie.blogspot.com/2013/06/jak-zapobiec-rozwojowi-cukrzycy.html

Na pewno warto też sięgnąć po wypróbowany poradnik ” Cukrzyca -zapobieganie i leczenie ”

 cukrzyca - zapobieganie i leczenie

Choć cukrzyca kobiet w ciąży, dotyczy zaledwie 4% wszystkich ciężarnych, należy sprawdzać poziom cukru we krwi w okresie ciąży. Cukrzyca ciężarnych kobiet pojawia się ona zazwyczaj w 4-6 miesiącu ciąży. Ryzyko zachorowalności na ten typ cukrzycy wzrasta wraz z wiekiem kobiety ciężarnej. Cukrzyca kobiet ciężarnych może, ale nie musi zaniknąć po urodzeniu dziecka. Trzeba też wiedzieć, że u kobiet, u których wystąpiła w czasie ciąży cukrzyca ciężarnych, istnieje duże prawdopodobieństwo ponownej zachorowalności podczas kolejnej ciąży.

Wszystkie kobiety, u których istnieje ryzyko wystąpienia cukrzycy ciążowej mogą stosować w swojej diecie myo-inozytol. To naturalny składnik, który skutecznie pozwoli zmniejszyć oporność organizmu na insulinę. Oczywiście, jak to w przypadku ciąży bywa przed jego zastosowaniem należy zasięgnąć konsultacji lekarza.

Niektóre choroby cywilizacyjne to typowe choroby autoimmunologiczne

Niektóre choroby cywilizacyjne to typowe choroby autoimmunologiczne, czyli takie, w których układ odpornościowy zamiast atakować ciała obce takie jak bakterie (co jest jego podstawowym zadaniem), atakuje swój własny organizm. Oznacza to, że bierze za wroga kogoś innego niż powinien.

Do grupy chorób autoimmunologicznych należą m.in. takie choroby cywilizacyjne jak: cukrzyca typu 1, choroba Leśniowskiego-Crohna, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca.

Powszechnie uważa się, że główną przyczyną występowania chorób autoimmunologicznych jest zanieczyszczenie środowiska. Obecnie w środowisku znajdują się ogromne ilości toksyn.

Wiele substancji toksycznych przedostaje się do naszego ciała poprzez drogi oddechowe. To nie tylko dym tytoniowy, ale także substancje trujące uwalniane do powietrza przez kominy fabryczne, elektrociepłownie oraz rury wydechowe naszych samochodów.

Obecnie też zażywamy ogromne ilości leków. Ponadto do naszych organizmów trafia coraz więcej barwników, emulgatorów, stabilizatorów, substancji wzmacniających smak, przeciwutleniaczy, środków konserwujących itp., czyli dodatków, które nie poprawiają wartości odżywczej jedzenia, ale sprawiają, że lepiej ono wygląda i można je dłużej przechowywać. Co prawda są one tylko drobnym dodatkiem do jedzenia, ale obliczono, że rocznie zjadamy od 2 do 3 kilogramów tych substancji!

Z kolei niektóre kosmetyki, talki, kremy, farby do włosów, pudry, dezodoranty itp. zawierają szkodliwe substancje lub takie, które znajdują się na granicy toksyczności. Dlatego powinniśmy pomyśleć o naturalnych kosmetykach i naturalnych suplementach diety.

Tu trzeba zaznaczyć, że niewielka ilość toksyn zawsze znajduje się w naszym organizmie, gdyż nasze ciało wytwarza produkty przemiany materii. Ludzki organizm spala składniki odżywcze, produkując w ten sposób toksyny. W naszym organiżmie znajdują się cztery narządy służące do oczyszczania krwi, które wyłapują toksyny i pomagają w ich wydalaniu.

Są to: wątroba, nerki, płuca i skóra.

Nasze ciało musi codziennie pozbywać się resztek martwych komórek, czerwonych krwinek oraz minerałów. Jednakże najwięcej toksyn pochodzi z rozkładu substancji odżywczych. W procesie rozpadu białek wytwarzany jest mocznik i kwas moczowy; podczas spalania glukozy wytwarza się kwas mlekowy oraz dwutlenek węgla, a podczas utleniania tłuszczów – związki ketonowe.

Toksyny te są tolerowane przez organizm do pewnego momentu tj. do przekroczenia pewnego progu stężenia. Jednakże po przekroczeniu tego progu stają się one realnym zagrożeniem dla naszego ciała. Działają one jak trucizna, zatruwając tkanki i narządy, a ich nadmiar zaburza funkcjonowanie organizmu.

Jeżeli produktów przemiany materii jest w organizmie więcej niż jest on w stanie usunąć, toksyny zaczynają gromadzić się w tkankach i stają się przyczyną przyszłych chorób autoimmunologicznych.

O tym jak radzić sobie z chorobami cywilizacyjnymi można przeczytać w poradniku ” Choroby cywilizacyjne ” – kliknij i sprawdz !

 Choroby cywilizacyjne

 

Żródło: Poczta Zdrowia